عفونت های مقاربتی جنسی (STI) معمولاً بیماری های مقاربتی جنسی (STD) نیز نامیده می شوند. آنها عفونت هایی هستند که از شخص دیگری از طریق تماس جنسی دریافت می شوند. در ادامه شما را با تعدادی از بیماری های مقاربتی در مردان و زنان از جمله کلامیدیا، زگیل تناسلی خفیف و شدید، سفلیس، ایدز و غیره آشنا خواهیم کرد.

۱- کلامیدیا

کلامدیا شایعترین بیماری مقاربتی باکتریایی است که از طریق رابطه ی جنسی محافظت نشده ی دهانی و یا مقعدی منتقل می شود. گاهی اوقات فرد هیچ علامتی ندارد که نشان دهنده ی وجود بیماری باشد. فرد مبتلا به کلامیدیا ممکن است هنگام ادرار احساس درد کند و یا قطراتی مایع مانند از آلت تناسلی او چکه کند. در خانم ها نیز ممکن است بین دوره های قاعدگی، خونریزی ایجاد شود و یا به هنگام ادرار، احساس درد و ترشحاتی وجود داشته باشد.

به هنگام تشخیص، فرد می تواند با آنتی بیوتیک درمان شود. کلامیدیا اگر درمان نشود، می تواند به دستگاه تولید مثل زن آسیب جدی (از جمله: ناباروری و یا بارداری سخت) برساند.

۲-زگیل تناسلی خفیف و شدید

زگیل های تناسلی با ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) به وجود می آیند. HPVرایج ترین ویروس بیماری های مقاربتی می باشد. این ویروس از طریق رابطه ی جنسی واژینال، مقعدی و دهانی منتشر می شود. این ویروس حتی در صورتی که فرد هیچ علائمی نداشته باشد، نیز قابل انتقال است. زگیل های تناسلی خفیف به تعداد کم بر روی ناحیه تناسلی ظاهر شده و به راحتی توسط کرم های موضعی و مراقبت های خانگی قابل درمان هستند اما زگیل های شدیدتر به سرعت پراکنده و بزرگ می شوند و درمان آنها توسط روش های دیگری مانند کرایوتراپی، لیزر و جراحی قابل انجام است.

زگیل هایی که گسترش پیدا می کنند، بدون درد، گوشتی و ظاهری مانند گل کلم دارند. آنها بر روی آلت تناسلی و یا در داخل و اطراف ورودی واژن، مقعد، بر روی لب و داخل دهان رشد می کنند. اگر HPV از نوع خطرناک باشد، می تواند باعث بروز بیماری سرطان دهانه رحم می شود. خوشبختانه، واکسن زگیل تناسلی برای پیشگیری از HPV و انواعی از زگیل های تناسلی ناشی از آن وجود دارد. توجه داشته باشید که هیچ درمان شناخته شده ای برای ویروس اچ پی وی وجود ندارد.

 بسیاری از بیماران زگیل تناسلی را با خال گوشتی اشتباه می گیرند. برای مشاهده تصاویر زگیل های واقعی می توانید روی عکس واضح از زگیل تناسلی مردان کلیک کنید.

۳- سفلیس

سفلیس یک عفونت باکتریایی تهدیدکننده ی زندگی است که از راه رابطه ی جنسی واژینال، مقعدی و یا دهانی منتقل می شود. اگر زخم های ناشی از سفلیس با پوست فرد سالم تماس پیدا کند، می تواند انتقال یابد. معمولاً، اولین علامت سفلیس زخم باز بدون درد می باشد. این زخم ها بر روی آلت تناسلی مرد، واژن، مقعد، راست روده و یا بر روی لب ها و دهان ایجاد می شود. سفلیس همچنین می تواند از مادر مبتلای باردار، به جنین نیز سرایت پیدا کند.

پنیسیلین یک درمان موفقیت آمیز برای سفلیس است. اگر این بیماری درمان نشود، در بدن فرد مبتلا به مدت چندین سال باقی می ماند و باعث بروز مشکلات جدی شامل فلج (قادر نبودن به حرکت دادن بخشی از بدن)، اختلال ذهنی، آسیب به اعضای بدن و حتی مرگ می شود.

منبع: همشهری آنلاین